Bebek Mutlu Son

Bebek Mutlu Son Gerçi ben oradayken bundan korkum olmaz, çünkü hem zamanı hem de sonsuzluğu unutturabilirim ona. Kendini bir kızla uyumlu hale getirmesini bilmeyen biri, baştan çıkarma uğraşma asla giremez. Çünkü o süre tekneyi iki kayalıktan sakınmak olanaksızdır: Gelecekle ilgili sorular ve sadakat sorgulamaları. Doğrusu Faust’a bu türden ufak bir imtihan uygulamakla Gretchen doğru davranıyor, çünkü Faust şövalyeyi oynamak gibi tedbirsiz bir adım atmıştır ve kızlar böyle bir atakya karşı daima hazırlıklıdır. Şimdi sanırım her şey onun kabulüne hazır; benim hafıza güçlerime fanatik kalacağı fırsatlar eksik olmamalı, daha şu demek oluyor ki fanatik kalmaya fırsatı olmamalı.

Onun için önemi olabilecek aslabir şey gözden kaçırılmadı, öte taraftan, görünmeksizin her yerde varsam da beni doğrudan anımsatabilecek hiçbir şey yok orada. Fakat etkisi, onu ilk kez iyi mi göreceğine bağlı büyük ölçüde. Burada uşağıma en ayrıntılı şekilde yönerge verildi, o kendi tarzında tam bir virtüözdür. Sözleri bilincinde değilmiş gibi söyleyip yerine oturtmasını, hiçbir şeyden haberi olmayan biri olmasını bilir; kısacası benim için değeri ölçülemez – Yer, Cordelia’nın isteyeceği benzer biçimde.

Bebek Mutlu Son

Bebek Mutlu Son Odanın ortasında oturulursa her iki yönden de, ön plandaki her şeyin ötesi görülebilir, her iki yönden de sonsuz bir ufuk vardır, büyük bir atmosfer okyanusu içinde sadece kalınır. Bir taraftaki pencerelere yaklaşılınca uzaklarda, ufukta bir orman, sınırlan belirleyerek kuşatan bir çelenk şeklinde kıvrılır. Böyle olması gerekirdi. Aşk neyi sever? – kuşatmayı; aden de kuşatılmış bir yer, doğuya doğru giden bir bahçe değil mi? – ama bu halka inşam çok fazla sıkı sarıyor – pencereye daha da yaklaşılırsa sakin bir göl, kendini çevreleyen yükseltiler araşma saklanır uysalca. Kıyısında bir kayık vardır.

Dopdolu yürekten gelen bir iç çekiş, tedirgin düşüncelerden gelen bir nefespalamarlarından kurtulur, anlatılmaz özlemlerin yumuşak esintisiyle hafifçeçe dalgalanan göl yüzeyinde süzülür; ormanın derin karanlıklarını düşleyen göl yüzeyinin kucakladığı ormanın gizli saklı yalnızlığında kaybolunur. Öbür tarafa dönülünce, açık denizin, aslabir engelle karşılaşmaksızın ilerleyen bakışların önünde, ardısıra gelen engel tanımaz düşüncelerle beraber uzanıp gittiği görülür.